ARTIKEL: Karin zal PowNed niet missen

Voor de Roermondse Karin Straus (45) is de derde dinsdag in september een bijzondere dag. Het is haar laatste Prinsjesdag als Kamerlid. Ze vertrekt na zes jaar uit de Haagse politiek.

© Foto: Jean Pierre Jans

Kwiek marcheert Karin Straus (pittig kort kapsel, keurig zachtroze jasje op metallic blauwe kokerrok en knalroze hakken) trappen op en af. Collega- Kamerleden krijgen een vriendelijke groet, tijd om stil te staan is er niet.

Prinsjesdag 2016 is in volle gang. Het programma is vol en vergt vooral heel veel geduld tijdens het vele wachten: op de kapper en visagie, op de koning, op het koffertje van Dijsselbloem, op de netwerkborrel na afloop. 

Circus
Nog een laatste keer stort de 45-jarige Straus zich in het circus dat Prinsjesdag heet. Het woord circus komt uit haar eigen mond. Voordat ze het kan uitleggen, stuift minister Jeroen Dijsselbloem (Financiën) met het beroemde ‘koffertje’ langs. In zijn kielzog tientallen fotografen, cameramensen, journalisten en uiteraard beveiligers. Camera’s flitsen, microfoons in de aanslag, koptelefoons nog even goed op de oren…De blik van Straus zegt: ‘zie je wat ik bedoel?’. Welkom in de Haagse politiek. 

Begrijp haar niet verkeerd, ze vertrekt niet omdat ze het spel beu is. De landelijk politiek zegt ze na de verkiezingen van 15 maart 2017 vaarwel. De politica in haar blijft doorgaan, maar op een lagere versnelling. 

Omslagpunt
Mama Karin is nu belangrijker dan politica annex zakenvrouw Karin. Haar kinderen - Zoe van 11 en Joep van 7 - krijgen nu een leeftijd dat ze haar meer nodig hebben. Hun (levens)vragen worden groter. Troosten door de telefoon wordt lastig.

Het moment dat ze besloot ‘terug’ te gaan naar Limburg, brak aan toen een collega de schoolmusical van haar dochter uit groep 8 moest missen, omdat in de Tweede Kamer een motie van wantrouwen op de agenda stond. „Ik vond het zo aangrijpend dat ze zo’n mijlpaal in het leven van haar kind moest missen. Voor mij was dat een omslagpunt. Dit werk heeft een grote impact op je privéleven.” 

Dat privéleven is vandaag te gast in Den Haag, man en kinderen staan met goede vrienden buiten het Binnenhof op Karin te wachten als ze na een kappersbezoek arriveert. „Ha sjattie, zijn we er klaar voor?”, vraagt ze aan Joep, die haar een dikke knuffel en klapzoen geeft. Haar gasten mogen boven in het VVD-bastion toekijken hoe de Glazen Koets dit jaar het Binnenhof op rolt.

Zes jaar lang al woont en werkt Straus drie dagen in de week in het westen van het land. Dinsdagochtend om half zeven vertrekt de trein uit Roermond en dan is het drie dagen knallen. Het is een optelsom: de lange dagen in een pittige baan op 200 kilometer van je huis en een gezin om rekening mee te houden. 

Ze heeft wel eens schertsend tegen collega’s gezegd dat ze na 15 maart taarten gaat bakken. Ze lacht. Dan met felle blik in de ogen: „Echt niet. Ik ben geen moeder die elke dag met thee en koekjes thuis zit te wachten totdat de kinderen uit school komen.” 

Hectiek
Ze is ‘in gesprek’ maar heeft nog geen concrete plannen voor 2017. Duidelijk is dat ze haar opgedane politieke ervaring het liefste inzet in een baan waarbij overheid en bedrijfsleven samenkomen. Zo’n Smart Services Campus in Heerlen is hartstikke interessant bijvoorbeeld, of werk waarbij ze een bedrijf dat vastgelopen is, vlot trekt. 

Wat ze gaat missen aan Den Haag? De contacten met haar collega’s en ja, toch ook wel de hectiek. „De roze plopkap van PowNed zeker niet”, grijst ze. En dan is het tijd om door te gaan. Een ‘luchtalarm’ maakt gesprekken in het Tweede Kamergebouw bijna onmogelijk. „Dat is mijn bel”, lacht ze. Dijsselbloem en zijn koffertje wachten op haar. Voor de laatste keer.